امامزاده عبداله (خواجه ابوالرضا)

امامزاده عبدالله از نوادگان امام موسی بن جعفر(ع) است که پس از شهادت جد بزرگوارشان از طریق مرز عراق وارد ایران و شهر شیراز شدند .سپس با چندی از بزرگان به یزد و سپس به کوهبنان مراجعت می نماید. درآنجا توسط عالمی به نام ابوسعید مورد استقبال قرار گرفته و پس از چندی توسط عالمی دیگر بنام شیخ قفسی –مدفون در طغرل جرد-راهی شهر زرند شدند. در نزدیکی داهوئیه پایین به حمله دشمنان گرفتار شده و به شهادت می‌رسند. ایشان در همین محل فعلی، روستای تاج آباد مدفون می‌گردند. درگذشته چشمه سرای داهوئیه دارای آب زیاد و فاقد زمین زراعی بوده و آب جهت استفاده صحرا به پایین داهوئیه حدود بین روستای تاج آباد و بهاءآباد فعلی می آمده. درآن زمان هفت آسیاب آبی از داهوئیه بالا تا داهوی پایین وجود داشته که بوسیله آب قنات داهوئیه کار می‌کرده اند. در زمانی که حضرت خواجه ابوالرضا شهید شد ،کنار آرامگاه ایشان روستایی وجود نداشته است. در آن زمان "شیخ عبدالاسلام زرندی" فرزند "شیخ عبدالرحمن مکی" فقیه و عالم بزرگ قرن هفتم هجری-متوفی به سال695-در روستای ریحان زرند، آرامگاه حضرت خواجه ابوالرضا را بنا واقدام به حفر قناتی نموده و تعداد زیادی از عرفا ومردم را در روستای احداث شده، اسکان می دهد.آن روستا به تاج آباد معروف می‌گردد. همچنین حضرت شیخ تاج الدین زرندی اقدام به ساخت کاروان سرای بزرگی در نزدیکی امامزاده نمود که شامل حجره های فراوان و اشتر خانه بوده و مسافرانی که از خراسان و مرکز ایران، قصد مسافرت به مکه مکرمه از طریق راور، زرند، سیرجان، بندر هرمز، بحرین و بالعکس را داشته اند، از این کاروان سرا استفاده می‌نموده‌اند. بنا به گفته معمرین این کاروانسرا وقف عام بوده و هزینه های آن از محل موقوفه تاج آباد تامین می‌شده و آخرین متولی آن –در پایان دوره قاجار- مرحوم محمدعلی خان فرزند غلامحسین خان بوده است.در دوره حکومت زندیه، "نظرخان زند" حدود سالهای 1182 هجری قمری به بعد یک محوطه که بین امامزاده وکاروانسرا بوده را به صورت باغ به کاروانسرا اضافه نموده تا مسافران خسته از صفای این باغ استفاده نمایند و بعدها به باغ نظر معروف گردید. حدود 200 سال پیش شخص روحانی به نام"شیخ عبدالله" از طرف علمای وقت، طی حکمی به عنوان متولی امامزاده تعیین و اقدام به بازسازی آستانه امامزاده نمود. آن مرحوم در جهت توسعه و آبادانی آستانه امامزاده تلاش بسیار نمود وپس از وی، فرزندش نیز حکمی از سوی عالمی به نام "سید محمد عراقی" با این مضمون در یافت می کند: (آقای شیخ علی،فرزند شیخ عبدالله،شما نیز مانند پدرتان به عنوان متولی امام زاده تاج آباد و موقوفه آن تعیین می گردید وراه پدرتان را همچنان ادامه دهید). نقل شده مرحوم شیخ عبدالله با ساخت آجری گنبد و رواق‌های اطراف حرم باعث رونق و جلب زیارت کنندگان می‌شود. از جمله آثار موجود در آستانه یک سنگ است که به روایتی جای پای امامزاده بر روی آن است. چند عدد قندیل مسی و دیگ طبخ غذا که در آستانه موجود است، مربوط به دوره صفویه است روی آن نوشته شده وقف امامزاده عبدالله. نام روستای فوق بعد از انقلاب به مطهرآباد تغییر کرد. آرامگاه امامزاده عبدالله تا کنون چندین بار از طرف اداره اوقاف زرند مرمت و بازسازی شده. صحن آرامگاه فوق در قدیم دارای حجره های متعدد وجالبی بود که اکنون مرمت گردیده.گنبد امامزاده بسیار قدیمی و با کاشی خشتی تزیین شده بود. قدمت بنای ساختمان امامزاده را عده‌ای به بیش از هزار سال تخمین میزنند. این مکان در شب های جمعه و ایام تاسوعا و عاشورا محل تجمع زائرین و هیئت‌های عزاداری است. در ضلع شرقی امامزاده کتابخانه زیبایی با سالن مطالعه که حدود 450متر مربع زیربنا دارد، به چشم می‌خورد که به نام"اختر" نامگذاری گردیده، توسط مرحوم حاج عباس یزدانی فرد معروف به عباس دلاور با هزینه‌ای بالغ بر چهل میلیون تومان احداث گردید. آن مرحوم بعد از اتمام ساختمان کتابخانه،کتاب‌های شخصی خود را نیز وقف آنجا می‌نماید. از سال 80کتابخانه مذکور به اداره ارشاد زرند تحویل داده شده و در حال حاضر حدود 5هزار جلد کتاب در آن موجود است.