امامزاده بی بی حیات

مقبره امامزاده بی بی حیات مربوط به اتابکان - 750 ه. ق. است روستای بی بی حیات که مرقد مطهر امامزاده فاطمه صغری(س) مشهور به بی بی حیات (س) از فرزندان امام هفتم حضرت موسی بن جعفر(ع) است و تابعیت شهرستان کرمان و بخش چترود را دارد، از نظر موقعیت جغرافیایی در غرب چترود و شمال غرب کرمان و فاصله آن ازچترود 40 کیلومتر، از کرمان مسیر شهرهای زنگی آباد، کاظم آباد و روستاهای رحیم آباد،کریم آباد و آب نیل 70 کیلومتر و همچنین روستای فوق در شرق شهرستان رفسنجان و دهستان خنامان و از خنامان 18 کیلومتر و از رفسنجان 70 کیلومتر مسافت دارد و در تمام مسیرهای اعلام شده دارای جاده آسفالته می‌باشد. این اثر در تاریخ 7 اسفند 1386 با شماره ثبت 21488 به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. خلاصه شجره نامه و هجرت ناتمام امامزاده بی بی حیات (س) نام :فاطمه صغری (س) مشهور به امامزاده بی بی حیات نام پدر: امام موسی کاظم(ع) نام مادر :نجمه خاتون از اولادان اناثیه امام موسی بن جعفر (ع) و نجمه خاتون: 1- فاطمه کبری(س) مشهور به حضرت معصومه(س) که در قم مدفون است. 2- فطمه صغری (س) مشهور به امامزاده بی بی حیات که در کوه شرقی مدفون است. حضرت فاطمه صغری(س) در روز جمعه اول ماه رجب سنه 184 بعد از هجرت درمدینه منوره قدم به عرصه وجود نهاد و در 15 شعبان 203 هجری قمری در کوه شرقی خنامان دار فانی را وداع کرد و در همان محل(بی بی حیات فعلی) مدفون شد، که عمر مبارک و زندگانی آن معصومه دراین کهنه دهر 19 سال و 45 روز بود. ایشان با خواهر صلبی خود صفیه خاتون و کنیزی به نام ریحانه و خانه‌زادی که اسیر نام داشت از مدینه به علت سختگیری‌هایی که مامون عباسی و کارگزارانش نسبت به خاندان نبوت و امامت به عزم زیارت برادرش امام رضا (ع) روانه خراسان شدند، از طرفی در آن زمان جمعی از بنی اسد که به حکم هارون عباسی آنها را از زمین کربلا اخراج و به ایران رواند تا اینکه وارد زندان کرمان شده و این مکان را پسندیده و شترهای آنها مشغول حمل و نقل به اطراف و احشام آنها در فصل بهار در دامنه‌ی همین کوه که حال مرقد مطهر حضرت فاطمه صغری (س) می‌باشد کوچ می‌کردند که فاطمه صغری(ع) بعد از ورود به این مکان با جمالان این قوم (بنی اسد) سفر به خراسان را داشت و درانتظار بود که قافله‌ای از خراسان آمد و از شهادت برادرش امام رضا(ع) خبر داد، فاطمه صغری(س)با شنیدن این خبر و مسائل و مشکلاتی که در این مدت تحمل کرده بود به بیماری سختی دچار و روح پاکش به عالم بقا روانه شد، بنابراین آن معصوم ناتمام ماند.